سورة الفَاتِحة · ئایەت ٧
صِرَ ٰطَ ٱلَّذِینَ أَنۡعَمۡتَ عَلَیۡهِمۡ غَیۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَیۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّاۤلِّینَ ﴿٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ڕێــكــا وان يـێــن ته قه‌نجى د گه‌ل كرى ژ پێغه‌مبه‌ر وڕاستگۆ وشه‌هيد وچاكان؛ وخودانێن هيدايه‌تێ ئـه‌ون، وتو مه نـه‌كـه ژ وان يێن غه‌زه‌ب لێ هاتییه‌كرن، ئه‌وێن ڕاستى زانى وكار پێ نه‌كرى، كو جوهينه، وهه‌چییێ وه‌كى وان بت، ويێن به‌رزه‌بوويى، ئه‌وێن ڕێ نه‌نیاسى، ڤێجا ئه‌و ل به‌ر خۆ به‌رزه‌كرى، كو فه‌له‌نه، وهه‌چییێ دويكه‌فتنا ڕێكا وان كرى. ويا باشه بۆ خوانده‌ڤانى پشتى خواندنا فاتحێ بێژت: (آمين)، یه‌عنى: ئه‌ى خودا تو د به‌رسڤا مه وه‌ره، وئه‌و نه ئايه‌ته‌كه ژ سووره‌تێ، له‌و د قورئانێ دا نانڤيسن.