سورة يُونس · ئایەت ١٢
وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦۤ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَاۤئِمࣰا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ یَدۡعُنَاۤ إِلَىٰ ضُرࣲّ مَّسَّهُۥۚ كَذَ ٰلِكَ زُیِّنَ لِلۡمُسۡرِفِینَ مَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهگهر نهخۆشى وتهنگاڤییهك گههشته مرۆڤهكى پێخهمهت ڕاكرنا وێ نهخۆشییێ ئهو ل سهر تهنشتێ يان ڕوينشتى يان ژ پییان ڤه، ل دويڤ وى حالێ ئهو تێدا دهمێ نهخۆشى دگههتێ، دێ ههوارێن خۆ گههينته مه. ڤێجا گاڤا مــه ئــهو نهخۆشى ژ سهر وى ڕاكر، ئهو دێ بهردهوامییێ ل سهر ڕێبازا خۆ يا ئێكێ كهت يا ئهو بهرى وێ نهخۆشییێ ل سهر دچوو، وئهو دێ وێ نهخۆشییێ وتهنگاڤییێ ژ بيرا خۆ بهت يا ئهو كهفتییێ، وسوپاسییا خودايێ خۆ ناكهت يێ ئهو نهخۆشى ژ سهر ڕاكرى، وكا چاوا ل بهر ڤى مرۆڤى هاتییه خهملاندن كو ئهو بهردهوامییێ ل سهر كافرى وههڤڕكییا خۆ بكهت پشتى خودێ نهخۆشى ژ سهر ڕاكرى، وهسا ل بهر وان يێن زێده درهو ل سهر ناڤێ خودێ وپێغهمبهرێن وى كرين ئهو كارێ ئهو دكهن ژ گونههێ وشركێ يێ هاتییه خهملاندن.