سورة يُونس · ئایەت ٢

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنۡ أَوۡحَیۡنَاۤ إِلَىٰ رَجُلࣲ مِّنۡهُمۡ أَنۡ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ وَبَشِّرِ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ أَنَّ لَهُمۡ قَدَمَ صِدۡقٍ عِندَ رَبِّهِمۡۗ قَالَ ٱلۡكَـٰفِرُونَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرࣱ مُّبِینٌ ﴿٢﴾

تەفسیرا ساناهی

ئه‌رێ ما كاره‌كێ عه‌جێب بوو ل بــه‌ر مرۆڤان كـو مه‌ وه‌حى ب قورئانێ بۆ زه‌لامه‌كى ژ وان هنارتى؛ دا ئه‌و وان ژ عه‌زابا خودێ بترسينت، ومزگينییێ بده‌ته‌ وان يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى كو ژ به‌ر وى كارێ چاك يێ وان پێشكێش كرى خێره‌كا باش بۆ وان هه‌يه‌؟ ڤێجا ده‌مێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن بۆ وان ب وه‌حییا خودێ هاتى ووى ئه‌و بۆ وان خواندى، كافران گۆت: هندى موحه‌ممه‌ده‌ سێره‌به‌نده‌، وئه‌و تشتێ ئه‌و پێ هاتى سێره‌به‌ندییه‌كه‌ نه‌حه‌قییا وێ یا ئاشكه‌رايه‌.