سورة يُونس · ئایەت ٢٨
وَیَوۡمَ نَحۡشُرُهُمۡ جَمِیعࣰا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِینَ أَشۡرَكُوا۟ مَكَانَكُمۡ أَنتُمۡ وَشُرَكَاۤؤُكُمۡۚ فَزَیَّلۡنَا بَیۡنَهُمۡۖ وَقَالَ شُرَكَاۤؤُهُم مَّا كُنتُمۡ إِیَّانَا تَعۡبُدُونَ ﴿٢٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه يا ئه‌م مرۆڤان هه‌مییان تێدا بۆ حسێب وجزادانێ كۆم دكه‌ين، پاشى ئه‌م دبێژينه وان يێن شريك بۆ خودێ چێكرين: هوين وشريكێن خۆ يێن هه‌وه ژ بلی خودێ په‌رستن بۆ دكر ل جهێ خۆ بمينن، دا هوين ببينن كانێ دێ چ ب سه‌رێ هه‌وه ئێت، ڤێجا مه د ناڤبه‌را وان وشريكێن وان دا ژێكڤه‌كر، وئه‌وێن په‌رستن ژ بلی خودێ بۆ هاتییه‌كرن خۆ ژ وان په‌رستڤانێن خۆ به‌ريكر، ووان گۆتـه پـه‌رستڤـانێن خۆ: هـه‌وه د دنيايێ دا په‌رستنا مه نه‌دكر.