سورة هُود · ئایەت ١٠١

وَمَا ظَلَمۡنَـٰهُمۡ وَلَـٰكِن ظَلَمُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡۖ فَمَاۤ أَغۡنَتۡ عَنۡهُمۡ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِی یَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَیۡءࣲ لَّمَّا جَاۤءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَمَا زَادُوهُمۡ غَیۡرَ تَتۡبِیبࣲ ﴿١٠١﴾

تەفسیرا ساناهی

وتێبرنا وان تشته‌كێ نه‌حه‌ق نه‌بوو، به‌لكى وان ب شركێ وخرابكارییا د عه‌ردى دا زۆردارى ل خۆ كربوو، وئه‌و خوداوه‌ندێن وان ژبلی خودێ دوعا ژێ دكرن ودخواست كو خرابییێ ژ وان دوير بكه‌ن چو مفا نه‌گه‌هانده‌ وان ده‌مێ فه‌رمانا خودايێ ته‌ ب عه‌زابدانا وان هاتى، وخوداوه‌ندێن وان ژبلی تێچوون وزيانێ تشته‌ك ل وان زێده‌ نه‌كر.