سورة هُود · ئایەت ١١٢

فَٱسۡتَقِمۡ كَمَاۤ أُمِرۡتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطۡغَوۡا۟ۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِیرࣱ ﴿١١٢﴾

تەفسیرا ساناهی

ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وهه‌چییێ د گه‌ل ته‌ تۆبه‌كرى وه‌سا خۆ ل سه‌ر ڕێكێ ڕاست بكه‌ن وه‌كى خودايێ ته‌ فه‌رمان پێ كرى، وهوين پێ ل وان توخويبان نه‌دانن يێن خودێ بۆ هه‌وه‌ داناين، هندى خودايێ هه‌وه‌يه‌ ب هه‌مى كريارێن هوين دكه‌ن يێ بينه‌ره‌، تشته‌ك ژێ ل وى به‌رزه‌ نابت، وئه‌و دێ هه‌وه‌ سه‌را وان جزاده‌ت.