سورة هُود · ئایەت ١١٤

وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَیِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفࣰا مِّنَ ٱلَّیۡلِۚ إِنَّ ٱلۡحَسَنَـٰتِ یُذۡهِبۡنَ ٱلسَّیِّءَاتِۚ ذَ ٰلِكَ ذِكۡرَىٰ لِلذَّ ٰكِرِینَ ﴿١١٤﴾

تەفسیرا ساناهی

وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ب دورستى ب كرنا نڤێژێ ڕاببه‌ ل هه‌ردو لايێن ڕۆژێ ل سپێدێ وئێڤارى، و د هنده‌ك ده‌مێن شه‌ڤێ دا. هندى كرنا باشییانه‌ گونه‌هێن بۆرین ژێ دبه‌ت، وفه‌رمان ب كرنا نڤێژێ ودياركرنا هندێ كو باشى گونه‌هان ژێ دبه‌ن، بيرئينانه‌كه‌ بۆ وى يێ بيرا خۆ لێ بينته‌ڤه‌ ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ بگرت.