سورة هُود · ئایەت ١٢٣
وَلِلَّهِ غَیۡبُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَإِلَیۡهِ یُرۡجَعُ ٱلۡأَمۡرُ كُلُّهُۥ فَٱعۡبُدۡهُ وَتَوَكَّلۡ عَلَیۡهِۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿١٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وزانينا تشتێ نه‌به‌رچاڤ ل عــه‌ســمـــانان وعه‌ردى بۆ خودێیه، وكار هه‌مى ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ نك وى دزڤڕن، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- په‌رستنا وى بكه وخۆ بهێله ب هيڤییا وى ڤه، وخودايێ ته يێ بێ ئاگه‌هـ نينه ژ كارێ هوين دكه‌ن چ باشى بت چ خرابى، وئه‌و جزايێ هه‌ر ئێكى ل دويڤ كارێ وى دێ ده‌تێ.