سورة هُود · ئایەت ٢٠
أُو۟لَـٰۤئِكَ لَمۡ یَكُونُوا۟ مُعۡجِزِینَ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنۡ أَوۡلِیَاۤءَۘ یُضَـٰعَفُ لَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ مَا كَانُوا۟ یَسۡتَطِیعُونَ ٱلسَّمۡعَ وَمَا كَانُوا۟ یُبۡصِرُونَ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
نه‌بوویه ئه‌و كافرێن هه د دنيايێ دا ژ ده‌ست خودێ ده‌ركه‌ڤن كو ژ وى بڕه‌ڤن، وچو پشته‌ڤان بۆ وان نه‌بووينه عه‌زابا خودێ ژ وان پاشڤه‌ببه‌ن. د جه‌هنه‌مێ دا عه‌زاب ل وان دئێته دژواركرن؛ چونكى وان نه‌دشيا تازه گوهێ خۆ بده‌نه قورئانێ ومفایى بۆ خۆ ژێ ببينن، ووان نه‌دشيا وان ئايه‌تێن خودێ ببينن یێن وى د گه‌ردوونێ دا داناين؛ چونكى ئه‌و ب كوفرا خۆ ڤه دموژيل بوون.