سورة هُود · ئایەت ٣١
وَلَاۤ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِی خَزَاۤئِنُ ٱللَّهِ وَلَاۤ أَعۡلَمُ ٱلۡغَیۡبَ وَلَاۤ أَقُولُ إِنِّی مَلَكࣱ وَلَاۤ أَقُولُ لِلَّذِینَ تَزۡدَرِیۤ أَعۡیُنُكُمۡ لَن یُؤۡتِیَهُمُ ٱللَّهُ خَیۡرًاۖ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا فِیۤ أَنفُسِهِمۡ إِنِّیۤ إِذࣰا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌ز نابێژمه هه‌وه: كو گه‌نجينه‌يێن خودێ د ده‌ستێ من دانه، وئه‌ز تشتێ نه‌به‌رچاڤ نزانم، وئه‌ز نه ئێك ژ فريشته‌يانم، وئه‌ز نابێژمه ڤان يێن د چاڤێن هه‌وه دا دكێم ژ خودان باوه‌رێن لاواز: خودێ خێره‌كێ سه‌را كــريــارێــن هه‌وه ناده‌ته هه‌وه.. خودێ ب تنێیه وى تشتى دزانت يێ د سنگ ودلێن وان دا هه‌ى، وئه‌گه‌ر من ئه‌و چه‌نده كر هنگى ئه‌ز دێ ژ وان بم يێن زۆردارى ل خۆ وغه‌يرى خۆ كرى.