سورة هُود · ئایەت ٤٠
حَتَّىٰۤ إِذَا جَاۤءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلۡنَا ٱحۡمِلۡ فِیهَا مِن كُلࣲّ زَوۡجَیۡنِ ٱثۡنَیۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَیۡهِ ٱلۡقَوۡلُ وَمَنۡ ءَامَنَۚ وَمَاۤ ءَامَنَ مَعَهُۥۤ إِلَّا قَلِیلࣱ ﴿٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
حهتا دهمێ كو فهرمانا مه ب تێبرنا وان هاتى -وهكى مه سۆز ب وێ چــهنـــدێ دايــــه نـــووحــى-، وئاڤ ب ڕهنگهكێ بۆش ژ تهنويرێ فويرياى دا ببته نيشان ل سهر هاتنا عهزابێ، مه گۆته نووحى: ژ ههر ڕهنگهكى ژ حهيوانهتان ئێكێ نێر وئێكا مێ تو بكه د پاپۆڕێ دا، وتو مرۆڤێن مالا خۆ ژى هلگره، ئهو تێ نهبن يێن گۆتن ب عهزابدانا وى بۆرى ژ وان يێن باوهرى نهئيناى، وهكى كوڕێ وى وژنا وى، وههچییێ باوهرى ئيناى ژ مللهتێ ته تو وى هلگره، وكێم تێ نهبن كهسێ باوهرى د گهل وى نهئينابوو ههر چهنده ئهو گهلهك د ناڤ وان دا مابوو ژى.