سورة هُود · ئایەت ٤٤
وَقِیلَ یَـٰۤأَرۡضُ ٱبۡلَعِی مَاۤءَكِ وَیَـٰسَمَاۤءُ أَقۡلِعِی وَغِیضَ ٱلۡمَاۤءُ وَقُضِیَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِیِّۖ وَقِیلَ بُعۡدࣰا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
و -پشتى ملله‌تێ نووحى تێچووى- خودێ گۆته عه‌ردى: ئه‌ى عه‌ردۆ تو ئاڤا خۆ داعويره، وئه‌ى عه‌سمان بارانێ ڕاوه‌ستينه، وئاڤ كێمبوو وهشكبوو، وفه‌رمانا خودێ ب تێبرنا ملله‌تێ نووحى ب جهـ هات، وپاپۆڕ ل سه‌ر چيايێ جوودى ڕاوه‌ستا، وهاته گۆتن: دويركرن وتێچوون بۆ وى ملله‌تێ زۆردار بت يێ پێ ل توخويبێن خودێ داناى، وباوه‌رى نه‌ئيناى.