سورة هُود · ئایەت ٥٦
إِنِّی تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّی وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَاۤبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِیَتِهَاۤۚ إِنَّ رَبِّی عَلَىٰ صِرَ ٰطࣲ مُّسۡتَقِیمࣲ ﴿٥٦﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئهزم من يێ خۆ هێلايه ب هيڤییا خودێ خودايێ خۆ وخودايێ ههوه ڤه، ئهوه خودانێ ههر تشتهكى، وخودان ڕحهك نينه ل سهر ڤى عهردى ب ڕێڤه بچت ئهگهر خودێ خودانێ وى نهبت، وئهو د بن فهرمانا خودێ دا نهبت. هندى خودايێ منه يێ ل سهر ڕێكهكا ڕاست، یهعنى: ئهو د حوكم وشريعهتێ خۆ دا يێ دادكهره، ههر ئێكى ل دویڤ كارێ وى جزایێ وى ددهتێ.