سورة هُود · ئایەت ٦٢
قَالُوا۟ یَـٰصَـٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِینَا مَرۡجُوࣰّا قَبۡلَ هَـٰذَاۤۖ أَتَنۡهَىٰنَاۤ أَن نَّعۡبُدَ مَا یَعۡبُدُ ءَابَاۤؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِی شَكࣲّ مِّمَّا تَدۡعُونَاۤ إِلَیۡهِ مُرِیبࣲ ﴿٦٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ثه‌موودییان گۆته پێغه‌مبه‌رێ خۆ صالحی: ب ڕاستى به‌رى تو ڤێ گۆتنێ بێژيه مه، هيڤییا مـه ئه‌و بوو تو ببییه ئێك ژ مه‌زنێن مه، ئه‌رێ تو مه پاشڤه دبه‌ى كو ئه‌م وان خوداوه‌ندان بپه‌رێسين يێن بابێن مه په‌رستنا وان دكر؟ وهندى ئه‌مين ئه‌م يێن د گومانێ دا ژ وێ گازییا تو به‌رێ مه دده‌يێ كو ئه‌م خودێ ب تنێ بپه‌رێسين.