سورة هُود · ئایەت ٦٦
فَلَمَّا جَاۤءَ أَمۡرُنَا نَجَّیۡنَا صَـٰلِحࣰا وَٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةࣲ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡیِ یَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِیُّ ٱلۡعَزِیزُ ﴿٦٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ده‌مێ فه‌رمانا مه ب تێبرنا ثه‌موودییان هاتى مه ژ دلۆڤانییا خۆ صالح وئه‌وێن د گه‌ل دا باوه‌رى ئيناى ڕزگاركرن، ومه ئه‌و ژ ڕه‌زيلی وشه‌رمزارییا وێ ڕۆژێ ڕزگاركرن. هندى خودايێ ته‌يه- ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌وه خودان هێزێ زال، و ژ زالبوون وهێزدارییا وى بوو وى ملله‌تێن سه‌رداچووى تێبرن، وپێغه‌مبه‌ر ودويكه‌فتییێن وان ڕزگاركرن.