سورة هُود · ئایەت ٨٨
قَالَ یَـٰقَوۡمِ أَرَءَیۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَیِّنَةࣲ مِّن رَّبِّی وَرَزَقَنِی مِنۡهُ رِزۡقًا حَسَنࣰاۚ وَمَاۤ أُرِیدُ أَنۡ أُخَالِفَكُمۡ إِلَىٰ مَاۤ أَنۡهَىٰكُمۡ عَنۡهُۚ إِنۡ أُرِیدُ إِلَّا ٱلۡإِصۡلَـٰحَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُۚ وَمَا تَوۡفِیقِیۤ إِلَّا بِٱللَّهِۚ عَلَیۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَیۡهِ أُنِیبُ ﴿٨٨﴾
تەفسیرا ساناهی
شوعه‌يبى گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ من هوين چ دبێژن ئه‌گه‌ر ئه‌ز ل سه‌ر ڕێكه‌كا ئاشكه‌رابم ژ خودايێ خۆ -د وى تشتى دا يێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ كو هوين په‌رستنێ بۆ خودێ ب تنێ بكه‌ن، وحيلێ د مالی دا نه‌كه‌ن- ووى ژ نك خۆ ڕزقه‌كێ به‌رفره‌هـ وحه‌لال وباش دابته من؟ ومن نه‌ڤێت ئه‌ز هه‌وه ژ تشته‌كى بده‌مه پاش، پاشى ئه‌ز ب خۆ د پشت هه‌وه ڕا بچم وى تشتى بكه‌م، وهه‌ما من ب ڤى كارێ خۆ ژ چاككرنێ پێڤه‌تر چو ددى نه‌ڤێت، وهه‌ما ڕێككه‌فتنا من -د گه‌ل ڕاستییێ وچاككرنا هه‌وه- ب خودێ ب تنێیه، من خۆ ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه هێلايه وئه‌ز ب تۆبه‌كرنێ ل وى دزڤڕم.