سورة المَسَد Al-Masad
٥ ئایەت · مەککی
تَبَّتۡ یَدَاۤ أَبِی لَهَبࣲ وَتَبَّ ﴿١﴾
ههردو دهستێن ئهبوو لهههبى ب زيان بن وئهو تێ بچت ژ بهر وێ نهخۆشییا وى گههاندییه پێغهمبهرێ خودێ موحهممهدى -سلاڤ لێ بن-، و ب ڕاستى تێچوونا ئهبوو لهههبى ب جهـ هات.
مَاۤ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
مالێ وى وعهيالێ وى چو مفايێ وى نهدا، وئهو تشتهكى ژ عهزابا خودێ ژ وى پاشڤه نابهن ئهگهر ب سهر وى دا هات.
سَیَصۡلَىٰ نَارࣰا ذَاتَ لَهَبࣲ ﴿٣﴾
ئهو دێ چته د ئاگرهكێ هلكرى دا.
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
ئهو وژنا وى ژى ئهوا سترى هل دگرتن و دكرنه د ڕێكا پێغهمبهرى دا؛ دا نهخۆشییێ بگههينته وى.
فِی جِیدِهَا حَبۡلࣱ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
كنفهكا زڤر ودژوار د ستويێ وێ دا ههيه، ئهو پێ د ئاگرى دا دئێته هلاويستن، پاشى د بنێ ئاگرى دا دئێته بهردان.