سورة الفَلَق Al-Falaq
٥ ئایەت · مەککی
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌ز خۆ ب خودانێ سپێدێ دپارێزم.
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
ژ خرابى ونه‌خۆشییا هه‌مى چێكرییێن وى ئافراندين.
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
و ژ خرابییا شه‌ڤا گه‌له‌ك تارى ده‌مێ دئێت، و ژ وان خرابییێن تێدا هه‌ين.
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِی ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
و ژ خرابییا وان ژنێن سێره‌به‌ند يێن بۆ سێره‌به‌ندییێ پف دكه‌نه وان گرێكان يێن ئه‌و گرێ دده‌ن.
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
و ژ خرابییا وى حه‌سويدێ چاڤێ وى ب وان قه‌نجییان ڕانه‌بت يێن خودێ د گه‌ل ئێكى دكه‌ت، حه‌ز دكه‌ت ئه‌و قه‌نجى بۆ وى نه‌مينن.