سورة يُوسُف · ئایەت ١٧
قَالُوا۟ یَـٰۤأَبَانَاۤ إِنَّا ذَهَبۡنَا نَسۡتَبِقُ وَتَرَكۡنَا یُوسُفَ عِندَ مَتَـٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئۡبُۖ وَمَاۤ أَنتَ بِمُؤۡمِنࣲ لَّنَا وَلَوۡ كُنَّا صَـٰدِقِینَ ﴿١٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وان گۆت: ئه‌ى بابێ مه، هندى ئه‌م بووين ئه‌م چووين دا غاردان وئارمانجانێ بكه‌ين، ومه يووسف هێلا ل نك جلك وخوارنا خۆ، ومه ته‌خسيرى د پاراستنا وى دا نه‌كربوو، به‌لكى مه ئه‌و هێلابوو ل جهه‌كێ ئه‌مين، وده‌ليڤه‌یه‌كا كێم ئه‌م ژ وى غافل بووين، ئينا گورگى ئه‌و خوار، وئه‌گه‌ر خۆ ئه‌م د ڕاستگۆ ژى بين تو باوه‌ر ژ مه ناكه‌ى؛ چونكى تو گه‌له‌ك حه‌ز ژ يووسفى دكه‌ى.