سورة يُوسُف · ئایەت ٢١
وَقَالَ ٱلَّذِی ٱشۡتَرَىٰهُ مِن مِّصۡرَ لِٱمۡرَأَتِهِۦۤ أَكۡرِمِی مَثۡوَىٰهُ عَسَىٰۤ أَن یَنفَعَنَاۤ أَوۡ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدࣰاۚ وَكَذَ ٰلِكَ مَكَّنَّا لِیُوسُفَ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأۡوِیلِ ٱلۡأَحَادِیثِۚ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰۤ أَمۡرِهِۦ وَلَـٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا یَعۡلَمُونَ ﴿٢١﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ ڕێڤنگان يووسف برییه (مصرێ) عه‌زيزێ مصرێ، كو وه‌زير بوو، ئه‌و ژ وان كڕى، ووى گۆته ژنا خۆ: سه‌ره‌ده‌رییه‌كا باش د گه‌ل وى بكه، وجهه‌كێ ب قه‌در بدێ، به‌لكى ئه‌م مفایى ژ خزمه‌تكارییا وى ببينين، يان ژى ئه‌م وى بۆ خۆ وه‌كى كوڕه‌كى لێ بكه‌ين، وكانێ چاوا مه يووسف ڕزگاركر وعه‌زيزێ مصرێ لێ كره خودان، وه‌سا مه جهه‌كێ باش بو وى ل عه‌ردێ مصرێ دانا، ومه گه‌نجينه‌يێن وێ كرنه د ده‌ستێن وى دا، ودا ئه‌م ژ زانينا ته‌عبيرا خه‌ونان نيشا وى بده‌ين ڤێجا دا ئه‌و ب خه‌ونان بزانت كانێ ل پاشه‌ڕۆژێ دێ چ چێ بت. وخودێ فه‌رمانا خۆ ب جهـ دئينت، كه‌س نه‌شێت حوكمێ وى ڕاوه‌ستينت، به‌لێ پترییا مرۆڤان نزانن.