سورة يُوسُف · ئایەت ٣١
فَلَمَّا سَمِعَتۡ بِمَكۡرِهِنَّ أَرۡسَلَتۡ إِلَیۡهِنَّ وَأَعۡتَدَتۡ لَهُنَّ مُتَّكَءࣰا وَءَاتَتۡ كُلَّ وَ ٰحِدَةࣲ مِّنۡهُنَّ سِكِّینࣰا وَقَالَتِ ٱخۡرُجۡ عَلَیۡهِنَّۖ فَلَمَّا رَأَیۡنَهُۥۤ أَكۡبَرۡنَهُۥ وَقَطَّعۡنَ أَیۡدِیَهُنَّ وَقُلۡنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا هَـٰذَا بَشَرًا إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا مَلَكࣱ كَرِیمࣱ ﴿٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤــێــجــا ده‌مــێ ژنـــا عه‌زيزى زانــى ئه‌و نه‌كامییا وێ دكه‌ن و ب فێلبازى ڤه دهاڤێنه وێ، وێ هنارته ب دويڤ وان ڕا وئه‌و ڤه‌خواندنه قه‌سرا خۆ، وبالگه‌هـ وباليفك بۆ وان ئاماده‌كرن، وخوارن ژى دانا به‌ر وان، وهه‌ر ئێكێ كێركه‌ك داڤێ دا بۆ خوارنێ ب كار بینن، پاشى وێ گۆته يووسفى: ده‌ركه‌ڤه نك وان، ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌و ديتى ئه‌و حێبه‌تى مان و ب چاڤه‌كێ بلند سه‌حكرنێ، وجوانییا وى ئــــه‌و ژ بــيــرڤــه‌كرن، له‌و وان ده‌ستێن خۆ بـريـنــداركـــرن، ووان ژ مه‌نده‌هووشى ڤه گۆت: پاكى بۆ خودێ بت، ئه‌ڤه نه ژ مرۆڤانه؛ چونكى جوانییا وى نه وه‌كى يا مرۆڤانه، هه‌ما ژ ملياكه‌تان ژى ئه‌ڤه ملياكه‌ته‌كێ ب قه‌دره.