سورة يُوسُف · ئایەت ٤٢

وَقَالَ لِلَّذِی ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجࣲ مِّنۡهُمَا ٱذۡكُرۡنِی عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّیۡطَـٰنُ ذِكۡرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِی ٱلسِّجۡنِ بِضۡعَ سِنِینَ ﴿٤٢﴾

تەفسیرا ساناهی

ويووسفى گۆته‌ وى هه‌ڤالی يێ وى زانى كو دێ ڕزگار بت: به‌حسێ من ل نك خودانێ خۆ مه‌لكى بكه‌ وبێژێ كو ئه‌ز بێ گونه‌هـ يێ هاتيمه‌ گرتن، ئينا شه‌يتانى ژ بيرا وى زه‌لامى بر كو ئه‌و به‌حسێ يووسفى بۆ مه‌لكى بكه‌ت، ڤێجا يووسف پشتى هنگى چه‌ند ساله‌كان ما د گرتيخانه‌يێ ڤه‌.