سورة يُوسُف · ئایەت ٤٦
یُوسُفُ أَیُّهَا ٱلصِّدِّیقُ أَفۡتِنَا فِی سَبۡعِ بَقَرَ ٰتࣲ سِمَانࣲ یَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافࣱ وَسَبۡعِ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضۡرࣲ وَأُخَرَ یَابِسَـٰتࣲ لَّعَلِّیۤ أَرۡجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ یَعۡلَمُونَ ﴿٤٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ ئه‌و زه‌لام گه‌هشتییه نك يووسفى گۆتێ: يووسف ئه‌ى مرۆڤێ ڕاستگۆ تو ته‌عبيرا خه‌ونا وى بۆ مه بێژه يێ حه‌فت چێلێن قه‌له‌و ديتين حه‌فت چێلێن لاغه‌ر ولاواز ئه‌و دخوارن، وحه‌فت گولییێن كه‌سك وحه‌فتێن هشك ديتين؛ دا ئه‌ز بزڤڕمه نك مه‌لكى وهه‌ڤالێن وى وته‌عبيرێ بۆ بێژم؛ دا ئه‌و ته‌عبيرا وێ خه‌ونێ بزانن يا من گۆتییه ته، ودا ئه‌و بهايێ ته بزانن.