سورة يُوسُف · ئایەت ٥٤
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِی بِهِۦۤ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِیۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡیَوۡمَ لَدَیۡنَا مَكِینٌ أَمِینࣱ ﴿٥٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه‌لكێ (مصرێ) ده‌مێ ديتى يووسف يێ به‌رییه گۆت: هوين وى بيننه نك من دا ئه‌ز وى بكه‌مه ژ هه‌ڤالێن خۆ يێن نێزيك، يێن ئه‌ز مشێوره‌تا خۆ پێ دكه‌م، وده‌مێ يووسف هاتى ومه‌لك د گه‌ل وى ئاخفتى، وديتى ئه‌و مرۆڤه‌كێ بێ گونه‌هـ وده‌سپاك وخودان ئه‌خلاقه، مه‌لكى گۆتێ: هــنــدى تويى تو ئه‌ڤرۆ ل نك مه يێ قه‌درگرانى، و د هه‌مى تشتان دا باوه‌رییا مه ب ته دئێت.