سورة يُوسُف · ئایەت ٦٨
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنۡ حَیۡثُ أَمَرَهُمۡ أَبُوهُم مَّا كَانَ یُغۡنِی عَنۡهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَیۡءٍ إِلَّا حَاجَةࣰ فِی نَفۡسِ یَعۡقُوبَ قَضَىٰهَاۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلۡمࣲ لِّمَا عَلَّمۡنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا یَعۡلَمُونَ ﴿٦٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ ئه‌و د گه‌له‌ك ده‌رگه‌هان ڕا چووينه باژێرى، وه‌كى بابێ وان فه‌رمان ل وان كرى، نه‌بوويه كو ئه‌و تشت ب هیچ ڕه‌نگه‌كى قه‌ده‌را خودێ ژ وان دوير بكه‌ت، به‌لێ ئه‌و ژ دلپێڤه‌بوونا يه‌عقووبى بوو كو ئه‌و چاڤين ببن، وهندى يه‌عقووبه خودان زانينه‌كا مه‌زنه ب كاروبارێن دينێ خۆ، خودێ ب ڕێكا وه‌حییێ ئه‌و نيشا وى دابوو، به‌لێ پترییا مرۆڤان نزانن كانێ دويماهییا مه‌سه‌لان دێ چ لێ ئێت، ووێ نزانن يا يه‌عقووب -سلاڤ لێ بن- ژ كارێ دينێ خۆ دزانت.