سورة يُوسُف · ئایەت ٧٦
فَبَدَأَ بِأَوۡعِیَتِهِمۡ قَبۡلَ وِعَاۤءِ أَخِیهِ ثُمَّ ٱسۡتَخۡرَجَهَا مِن وِعَاۤءِ أَخِیهِۚ كَذَ ٰلِكَ كِدۡنَا لِیُوسُفَۖ مَا كَانَ لِیَأۡخُذَ أَخَاهُ فِی دِینِ ٱلۡمَلِكِ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ نَرۡفَعُ دَرَجَـٰتࣲ مَّن نَّشَاۤءُۗ وَفَوۡقَ كُلِّ ذِی عِلۡمٍ عَلِیمࣱ ﴿٧٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ووان برايێن يووسفى ڤهگهڕاندنه نك وى، ئينا يووسفى ب خۆ بارێن وان تێكڤهدان، ووى ژ بارێن وان بهرى يێ برايێ خۆ يێ دايبابى دهست پێ كر؛ دا كارێ وى كرى يێ موكم بت كو برايێ خۆ بهێلته ل نك خۆ، پاشى ئهو گههشته بارێ برايێ خۆ، ووى ترار ژ ناڤ بارێ وى ئينادهرێ، مه ب ڤى ڕهنگى بۆ يووسفى ڕێك خۆشكر دا ئهو بشێت برايێ خۆ بهێلته ل نك خۆ، وئهو ل دويڤ شريعهتێ مهلكێ (مصرێ) نهدشيا برايێ خۆ بگرت، بهلێ حهزكرنا خودێ هاته سهر هندێ كو ئهو د ڤێ مهسهلێ دا كارى ب شريعهتێ برايێن يووسفى بكهن كو دزيكهر ببته عهبد. يێ مه بڤێت ئهم د دنيايێ دا دهرهجێن وى ل سهر يێن خهلكى بلند دكهين وهكى مه قهدرێ يووسفى بلندكرى. و د سهر ههر خودان زانينهكى ڕا ئێكێ ژ وى زانتر ههيه، حهتا زانين دگههته خودێ زانايێ تشتێ بهرچاڤ ونهبهرچاڤ.