سورة يُوسُف · ئایەت ٨٨
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَیۡهِ قَالُوا۟ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَـٰعَةࣲ مُّزۡجَىٰةࣲ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡكَیۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَیۡنَاۤۖ إِنَّ ٱللَّهَ یَجۡزِی ٱلۡمُتَصَدِّقِینَ ﴿٨٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌و چوونه (مصرێ)، وده‌مێ ئه‌و گه‌هشتينه نك يووسفى وان گۆت: ئه‌ى عه‌زيز، گرانى وهشكاتى يا ب سه‌ر مه ومرۆڤێن مه دا هاتى، ومه پاره‌یه‌كێ كێم وبێ خێر يێ د گه‌ل خۆ ئيناى، ڤێجا تو وه‌كى به‌رێ ب ڤى بهايێ كێم تشته‌كێ باش بده مه، وخێرێ د گه‌ل مه بكه وڤان ده‌رهه‌مێن كێم وبێ بها ژ مه وه‌رگره، هندى خودێیه جزایه‌كێ باش دده‌ته وان خــێـركـه‌ران يێن قه‌نجییێ د گه‌ل مرۆڤێن پێتڤى دكه‌ن.