سورة الرَّعد · ئایەت ١١
لَهُۥ مُعَقِّبَـٰتࣱ مِّنۢ بَیۡنِ یَدَیۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ یَحۡفَظُونَهُۥ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوۡمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمۡۗ وَإِذَاۤ أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوۡمࣲ سُوۤءࣰا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَالٍ ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ هنده‌ك فريشته هه‌نه ل دويڤ ئێك ب سه‌ر مرۆڤى دا دئێن ل به‌ر ده‌ستێ وى و ل پشت وى، ئه‌و ب فه‌رمانا خودێ وى دپارێزن وكريارێن وى يێن باش وخراب دهژمێرن. هندى خودێیه وێ قه‌نجییێ يا وى د گه‌ل ملله‌ته‌كى كرى ناگوهۆڕت حه‌تا ئه‌و وێ فه‌رمانێ نه‌گوهۆڕن يا ل وان هاتییه‌كرن. وئه‌گه‌ر خودێ نه‌خۆشییه‌ك بۆ كۆمه‌كێ ڤيا چو ڕه‌ڤ ژێ نابن، ووان ژبلی خودێ كه‌سه‌ك نابت ل وان ببته خودان، وێ بۆ وان بكه‌ت يا وان دڤێت، ووێ ژ وان دوير بكه‌ت يا وان نه‌ڤێت.