سورة الرَّعد · ئایەت ١٤

لَهُۥ دَعۡوَةُ ٱلۡحَقِّۚ وَٱلَّذِینَ یَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا یَسۡتَجِیبُونَ لَهُم بِشَیۡءٍ إِلَّا كَبَـٰسِطِ كَفَّیۡهِ إِلَى ٱلۡمَاۤءِ لِیَبۡلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَـٰلِغِهِۦۚ وَمَا دُعَاۤءُ ٱلۡكَـٰفِرِینَ إِلَّا فِی ضَلَـٰلࣲ ﴿١٤﴾

تەفسیرا ساناهی

گازییا ته‌وحيدێ (لا إله‌ إلا الله) بۆ خودێ ب تنێیه‌، دوعا وپه‌رستن ژ وى ب تنێ دئێته‌كرن، وئه‌و خوداوه‌ندێن ئه‌و ژبلی خودێ گازى دكه‌نێ به‌رسڤا وان يێن گازى دكه‌نێ ناده‌ن، وحالێ وان د گه‌ل خوداوه‌ندێن وان وه‌كى حالێ وى مرۆڤێ تێهنییه‌ يێ ژ دوير ڤه‌ ده‌ستێ خۆ بۆ ئاڤێ درێژ بكه‌ت؛ دا وێ بگه‌هينته‌ ده‌ڤێ خۆ به‌لێ ئه‌و ناگه‌هتێ، وداخوازا كافران ژ وان خوداوه‌ندان گه‌له‌ك ژ ڕاستییێ يا دويره‌ چونكى ئه‌و شريكان بۆ خودێ چێ دكه‌ن.