سورة الرَّعد · ئایەت ٢

ٱللَّهُ ٱلَّذِی رَفَعَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ بِغَیۡرِ عَمَدࣲ تَرَوۡنَهَاۖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلࣱّ یَجۡرِی لِأَجَلࣲ مُّسَمࣰّىۚ یُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ یُفَصِّلُ ٱلۡءَایَـٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمۡ تُوقِنُونَ ﴿٢﴾

تەفسیرا ساناهی

خودايێ پاك وبلند ئه‌وه‌ يێ هه‌ر حه‌فت عه‌سمان ب شيانا خۆ وبێ ستوين وه‌كى هوين دبينن بلندكرين، پاشى ئه‌و ل سه‌ر عه‌رشى بلندبوو (ئستواكر) بلندبوونه‌كا بابه‌تى وى بت، ووى ڕۆژ وهه‌يڤ وه‌سا چێكرن مفايێ به‌نییان تێدا هه‌بت، هه‌ر ئێك ژ وان د فه‌له‌كا خــۆ دا حــه‌تـا ڕۆژا قيامه‌تێ دزڤڕت. ئه‌و كارێ دنيايێ وئاخره‌تێ ب ڕێڤه‌ دبه‌ت، ئه‌و وان ئايه‌تان يێن شيانا وى به‌رچاڤ دكه‌ن وهندێ دگه‌هينن كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن دى نينن بۆ هه‌وه‌ ئاشكه‌را دكه‌ت؛ دا هوين باوه‌رییێ ب خودێ وڕۆژا قيامه‌تێ بينن، وپه‌رستنێ بۆ وى ب تنێ بكه‌ن.