سورة الرَّعد · ئایەت ٣١
وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانࣰا سُیِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِیعًاۗ أَفَلَمۡ یَا۟یۡءَسِ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ أَن لَّوۡ یَشَاۤءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِیعࣰاۗ وَلَا یَزَالُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ تُصِیبُهُم بِمَا صَنَعُوا۟ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِیبࣰا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ یَأۡتِیَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُخۡلِفُ ٱلۡمِیعَادَ ﴿٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
خودايێ مه‌زن به‌رسڤا وان كافران دده‌ت ئه‌وێن داخوازا هاتنا هنده‌ك موعجزه‌يێن به‌رچاڤ ژ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- كرى ودبێژته وان: وئــه‌گــه‌ر قورئانه‌ك هه‌با هاتبا خواندن، ڤێجا چيا پێ ژ جهێن خۆ هاتبانه ڕاكرن، يان عه‌رد پێ هاتبا شه‌قكرن وڕويبار ژێ ده‌ركه‌فتبان، يان مرى پێ هاتبانه زێنديكرن وئاخافتن، ئه‌و قورئانا وه‌سا دا ئه‌ڤ قورئانه بت، ووان باوه‌رى پێ نه‌دئينا. به‌لكى كار وفه‌رمان د هاتنا موعجزه‌يان دا و د هه‌ر تشته‌كێ دى دا بۆ خودێ ب تنێیه. ئه‌رێ ڤێجا ما خودان باوه‌ران نه‌زانییه كو ئه‌گه‌ر خودێ ڤيابا دا خه‌لكێ عه‌ردى هه‌مى بێى موعجزه ژى باوه‌رییێ ئينن؟ وكافر هه‌ر دێ مينن -ژ به‌ر كوفرا وان- نه‌خۆشى وگرفتارییێن وه‌كى كوشتنێ وئێخسيركرنێ دێ ب سه‌ر وان دا ئێن، يان ئه‌و نه‌خۆشى وگرفتارى دێ كه‌ڤنه نێزيكى خانییێن وان، حه‌تا سۆزا خودێ ب سه‌ركه‌فتنا ل سه‌ر وان دئێت، هندى خودێیه ژ سۆزێ لێڤه نابت.