سورة الرَّعد · ئایەت ٤
وَفِی ٱلۡأَرۡضِ قِطَعࣱ مُّتَجَـٰوِرَ ٰتࣱ وَجَنَّـٰتࣱ مِّنۡ أَعۡنَـٰبࣲ وَزَرۡعࣱ وَنَخِیلࣱ صِنۡوَانࣱ وَغَیۡرُ صِنۡوَانࣲ یُسۡقَىٰ بِمَاۤءࣲ وَ ٰحِدࣲ وَنُفَضِّلُ بَعۡضَهَا عَلَىٰ بَعۡضࣲ فِی ٱلۡأُكُلِۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَعۡقِلُونَ ﴿٤﴾
تەفسیرا ساناهی
و د عه‌ردى دا هنده‌ك پارچه عه‌رد هه‌نه ب ڕه‌خ ئێك ڤه‌نه، هنده‌ك دباشن وئه‌و تشت لێ شين دبت يێ خه‌لك مفایى بۆ خۆ ژێ ببينت، وهنده‌ك دبێ خێر وخرشن تشته‌ك لێ شين نابت، و ل عه‌ردێ باش هنده‌ك باغچه‌يێن ترى هه‌نه، وخودێ شينكاتییێ ژێك جودا ودارقه‌سپێن ل سه‌ر بنه‌كێ شين دبن، ويێن ل سه‌ر گه‌له‌ك بنان شين دبن يێن داين، ئه‌ڤه هه‌مى ل سه‌ر ئێك ئاخێ، و ب ئێك ئاڤێ دئێنه ئاڤدان، به‌لێ د گه‌ل هندێ ژى ڕه‌نگ وتاما وان يا ژێك جودايه، هنده‌ك يێ شرينه وهنده‌ك يێ ترشه، وهنده‌ك ژ وان بۆ خوارنێ ژ هنده‌كان چێتره، هندى د ڤێ چه‌ندێ دايه نيشان بۆ وى هه‌نه يێ دله‌ك هه‌بت و د فه‌رمانا خودێ بگه‌هت.