سورة إبراهِيم · ئایەت ٥٢

هَـٰذَا بَلَـٰغࣱ لِّلنَّاسِ وَلِیُنذَرُوا۟ بِهِۦ وَلِیَعۡلَمُوۤا۟ أَنَّمَا هُوَ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱ وَلِیَذَّكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلۡأَلۡبَـٰبِ ﴿٥٢﴾

تەفسیرا ساناهی

ئه‌ڤ قورئانه‌ يا مه‌ بۆ ته‌ ئينايه‌ خوارێ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ڕاگه‌هاندنه‌ك ودانه‌زانينه‌كه‌ بۆ مرۆڤان؛ دا ئه‌و پێ بێنه‌ شيره‌تكرن وترساندن، ودا ئه‌و بزانن كو هه‌ما خودێیه‌ خودايێ ئێكانه‌، ڤێجا دا ئه‌و په‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ن، ودا خودان عه‌قلێن دورست وجه‌كێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن.