سورة إبراهِيم · ئایەت ٦
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱذۡكُرُوا۟ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَیۡكُمۡ إِذۡ أَنجَىٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ یَسُومُونَكُمۡ سُوۤءَ ٱلۡعَذَابِ وَیُذَبِّحُونَ أَبۡنَاۤءَكُمۡ وَیَسۡتَحۡیُونَ نِسَاۤءَكُمۡۚ وَفِی ذَ ٰلِكُم بَلَاۤءࣱ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِیمࣱ ﴿٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- چيرۆكا مووساى بۆ ملله‌تێ خۆ ڤه‌گێڕه ده‌مێ وى گۆتییه ئسرائيلییان: قه‌نجییا خودێ بيننه بيرا خۆ ده‌مێ وى هوين ژ فيرعه‌ون ودويكه‌فتییێن وى ڕزگاركرين، وان دژوارترين عه‌زاب دئينا سه‌رێ هه‌وه، وكوڕێن هه‌وه دكوشتن، دا ئه‌و ژ ناڤ وان ده‌رنه‌كه‌ڤت يێ ملكێ فيرعه‌ونى ژێ دستينت، وكچێن هه‌وه دهێلانه ساخ دا ڕه‌زيل ببن، و د ڤێ به‌لايێ وڕزگاركرنێ دا جه‌رباندنه‌كا مه‌زن ژ خودايێ هه‌وه بۆ هه‌وه هه‌بوو.