سورة النَّحل · ئایەت ١٢
وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ وَٱلنُّجُومُ مُسَخَّرَ ٰتُۢ بِأَمۡرِهِۦۤۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَعۡقِلُونَ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ووى شه‌ڤ بۆ رحه‌تییا هه‌وه دايه، وڕۆژ بۆ ژيارا هه‌وه، ووى ڕۆژ بۆ هه‌وه دا گه‌شاتى، وهه‌يڤ ڕۆناهى؛ ودا هوين سال وحسێبێ پێ بزانن، و ب فه‌رمانا خودێ ستێر ل عه‌سمانى بۆ هه‌وه بنده‌ست بووينه دا هوين ده‌مى پێ بزانن، ووه‌ختێ گه‌هشتنا فێقى وبه‌رهه‌مى بزانن، ودا هوین ل تارییێ پێ ب ڕێكان بكه‌ڤن. هندى د وێ چه‌ندێ دايه نيشانێن ئاشكه‌را بۆ وى ملله‌تى هه‌نه يێ د هێجه‌ت وده‌ليلێن خودێ بگه‌هت.