سورة النَّحل · ئایەت ٣٥
وَقَالَ ٱلَّذِینَ أَشۡرَكُوا۟ لَوۡ شَاۤءَ ٱللَّهُ مَا عَبَدۡنَا مِن دُونِهِۦ مِن شَیۡءࣲ نَّحۡنُ وَلَاۤ ءَابَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمۡنَا مِن دُونِهِۦ مِن شَیۡءࣲۚ كَذَ ٰلِكَ فَعَلَ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ فَهَلۡ عَلَى ٱلرُّسُلِ إِلَّا ٱلۡبَلَـٰغُ ٱلۡمُبِینُ ﴿٣٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وبوتپهرێسان گـۆت: ئهگهر خودێ حهزكربا ئهم پهرستنا وى ب تنێ بكهين مه پهرستنا ئێكێ دى ژبلی وى نهدكر، نه مه ونه بابێن مه ژى بهرى مه، وتشتهكێ وى حهرام نهكرى مه حهرام نهدكر، هێجهتهكا وهكى ڤێ يا پويچ كافرێن بهرێ ژى بۆ خۆ دگرت، وئهو ددرهوينن؛ چونكى خودێ فهرمان ل وان كربوو وهێز وشيان دابوو وان كو ئهو وى تشتى بكهن يێ خودێ فهرمان پێ ل وان كرى، ڤێجا قهزا وقهدهر قهت بۆ وان نابته هێجهت پشتى كو پێغهمبهران ئهو ترساندين، وههما ژبلی گههاندنا ئاشكهرا تشتهك ل سهر وان پێغهمبهرێن ئهو ترساندين نينه.