سورة النَّحل · ئایەت ٦٩
ثُمَّ كُلِی مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَ ٰتِ فَٱسۡلُكِی سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلࣰاۚ یَخۡرُجُ مِنۢ بُطُونِهَا شَرَابࣱ مُّخۡتَلِفٌ أَلۡوَ ٰنُهُۥ فِیهِ شِفَاۤءࣱ لِّلنَّاسِۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَءَایَةࣰ لِّقَوۡمࣲ یَتَفَكَّرُونَ ﴿٦٩﴾
تەفسیرا ساناهی
پاشى ژ هه‌ر به‌رهه‌مه‌كێ ته بڤێت تو بخۆ، وبۆ خواستنا ڕزقى تو وان ڕێكێن خودايێ ته بۆ ته خۆشكرين بگره، وخودێ ئه‌و ڕێك بۆ ته يێن ب ساناهى كرين ئه‌گه‌ر خۆ د دوير ژى بن تو ژێ به‌رزه نابى. هنگڤينه‌كێ گه‌له‌ك ڕه‌نگ ژ زكێ مێشا هنگڤينى ده‌ردكه‌ڤت یێ سپى و زه‌ر و سۆر وهنده‌ك ڕه‌نگێن دى، ده‌رمانێ نه‌خۆشییان بۆ مرۆڤان تێدا هه‌يه. هندى د ڤى كارى دايه يێ مێشا هنگڤينى دكه‌ت نيشانه‌كا مه‌زن ل سه‌ر شيانا ئافرانده‌رێ ڤێ مێشێ بۆ وى ملله‌تى هه‌يه يێ هزرا خۆ تێدا بكه‌ت، ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ بگرت.