سورة الإسرَاء · ئایەت ١٢
وَجَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَایَتَیۡنِۖ فَمَحَوۡنَاۤ ءَایَةَ ٱلَّیۡلِ وَجَعَلۡنَاۤ ءَایَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةࣰ لِّتَبۡتَغُوا۟ فَضۡلࣰا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُوا۟ عَدَدَ ٱلسِّنِینَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَیۡءࣲ فَصَّلۡنَـٰهُ تَفۡصِیلࣰا ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه شه‌ڤ وڕۆژ كرنه دو نيشان ل سه‌ر ته‌وحيد وشيانا خۆ، ڤێجا مه نيشانا شه‌ڤێ -كو هه‌يڤه- ڕه‌ش وتارى كر، ونيشانا ڕۆژێ -كو ڕۆژ ب خۆيه- مه گه‌ش كر؛ دا مرۆڤ بزانت دێ چاوا ب ڕۆژێ ل ڕزقێ خۆ گه‌ڕيێت، ودێ چاوا ل شه‌ڤێ ڕحه‌ت وته‌نا بت، ودا مرۆڤ -ب هاتنا شه‌ڤ وڕۆژان- هژمارا سال وهه‌يڤ وڕۆژان بزانت. وهه‌ر تشته‌كێ هه‌بت مه باش يێ ئاشكه‌را كرى.