سورة الإسرَاء · ئایەت ١٦

وَإِذَاۤ أَرَدۡنَاۤ أَن نُّهۡلِكَ قَرۡیَةً أَمَرۡنَا مُتۡرَفِیهَا فَفَسَقُوا۟ فِیهَا فَحَقَّ عَلَیۡهَا ٱلۡقَوۡلُ فَدَمَّرۡنَـٰهَا تَدۡمِیرࣰا ﴿١٦﴾

تەفسیرا ساناهی

وئه‌گه‌ر مه‌ ڤيا خه‌لكێ گونده‌كى تێ ببه‌ين ژ به‌ر زۆردارییا وان ئه‌م دێ فه‌رمانێ ب گوهدارییێ ل مه‌زن وده‌وله‌مه‌ندێن وان كه‌ين، وخه‌لكێ دى ژى ب وان ڤه‌ دگرێداينه‌، ڤێجا ئه‌و گوهدارییێ ناكه‌ن، ئينا گۆتن ب وێ عه‌زابا نه‌ئێته‌ زڤڕاندن ل سه‌ر وان دێ حه‌ق بت، ڤێجا ئه‌م ب تێبرنا تمام دێ وان بێ سه‌ر وشوين كه‌ين.