سورة الإسرَاء · ئایەت ٢٠

كُلࣰّا نُّمِدُّ هَـٰۤؤُلَاۤءِ وَهَـٰۤؤُلَاۤءِ مِنۡ عَطَاۤءِ رَبِّكَۚ وَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا ﴿٢٠﴾

تەفسیرا ساناهی

هه‌ردو ده‌سته‌ك يێن كارى بۆ دنيايا به‌روه‌خت دكه‌ن، ويێن كارى بۆ ئاخره‌تا به‌رده‌وام دكه‌ن ئه‌م ژ ڕزقێ خۆ دێ ده‌ينێ، ودانا خودايێ ته‌ ژ كه‌سێ يا بڕى نه‌بوويه‌، چ خودان باوه‌ر بت چ كافر بت.