سورة الإسرَاء · ئایەت ٢٣
۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوۤا۟ إِلَّاۤ إِیَّاهُ وَبِٱلۡوَ ٰلِدَیۡنِ إِحۡسَـٰنًاۚ إِمَّا یَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَاۤ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَاۤ أُفࣲّ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلࣰا كَرِیمࣰا ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودايێ ته -ئه‌ى مرۆڤ- فه‌رمان دايه كو په‌رستنا وى ب تنێ بێته‌كرن، وفه‌رمان ب قه‌نجییا د گه‌ل باب وده‌يكێ كرییه، و ب تايبه‌تى ده‌مێ ئه‌و پير دبن، ڤێجا ئه‌گه‌ر ته تشته‌ك ژ ئێك ژ وان يان ژ هه‌ردووان گوهـ لێ بوو تو بێنا خۆ ته‌نگ نه‌كه ووان حسێب نه‌كه باره‌كێ گران، وگۆتنا نه‌خۆش نه‌بێژه وان، خۆ تو نه‌بێژێ: ئۆف! كو كێمترين په‌يڤا نه‌خۆش ئه‌وه، وكاره‌كێ كرێت د ده‌حه‌قا وان دا بلا ژ ته ده‌رنه‌كه‌ڤت، به‌لێ د گه‌ل وان يێ نه‌رم به، وهه‌رده‌م ب گۆتنه‌كا نه‌رم وجوان وان باخێڤه.