سورة الإسرَاء · ئایەت ٤٤
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِیهِنَّۚ وَإِن مِّن شَیۡءٍ إِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَـٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِیحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِیمًا غَفُورࣰا ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
هه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد، وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ وان دا ژ چێكریان ته‌سبيحا وى دكه‌ن، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌ى خودێ پاك دكه‌ت ومه‌دحێن وى دكه‌ت، به‌لێ هوين -گه‌لی مرۆڤان- د وێ چه‌ندێ ناگه‌هن. هندى خودێیه ب به‌نییێن خۆ يێ ئارام بوويه له‌زێ ل عه‌زابدانا وان ناكه‌ت، وباش گونه‌هـ ژێبر بوويه ب وان.