سورة الإسرَاء · ئایەت ٥٦
قُلِ ٱدۡعُوا۟ ٱلَّذِینَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا یَمۡلِكُونَ كَشۡفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمۡ وَلَا تَحۡوِیلًا ﴿٥٦﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسان: هندى ئه‌ڤ صه‌نه‌مه‌نه يێن هوين گازى دكه‌نێ دا نه‌خۆشییێ ژ هه‌وه دوير بكه‌ن ئـــه‌و د ده‌ســــت وان دا نينه، وئـــــه‌و نه‌شێن وێ نه‌خۆشییێ ژ ســــه‌ر هــه‌وه وه‌رگێڕنه سه‌ر هنده‌كێن دى، وئه‌و نه‌شێن حاله‌كى ب حاله‌كێ دى بگوهۆڕن، وخودێ ب تنێیه يێ دشێت وێ چه‌ندێ بكه‌ت. وئه‌ڤ ئايه‌ته د ڕامانا خۆ دا يا گشتییه وبه‌حسێ هه‌ر تشته‌كییه يێ ژبلی خودێ دوعا ژێ دئێنه‌كرن، مرییه‌ك بت یان كه‌سه‌كێ نه‌حازر بت، ژ پێغه‌مبه‌ر و چاكان، وكه‌سێن دى ژى، كو هه‌وارێن خۆ بگه‌هینتێ یان دوعایان ژێ بكه‌ت، چونكى په‌رستن بۆ خودێ ب تنێیه.