سورة الإسرَاء · ئایەت ٧
إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَاۤءَ وَعۡدُ ٱلۡءَاخِرَةِ لِیَسُـࣳۤءُوا۟ وُجُوهَكُمۡ وَلِیَدۡخُلُوا۟ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةࣲ وَلِیُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوۡا۟ تَتۡبِیرًا ﴿٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌گه‌ر هه‌وه گۆتن وكريارێن خۆ باشكرن ئه‌و هه‌وه باشى ل خۆ كر؛ چونكى خێرا وێ چه‌ندێ دێ بۆ هه‌وه زڤڕت، وئه‌گه‌ر هه‌وه خرابى كر جزايێ وێ چه‌ندێ دێ بۆ هه‌وه زڤڕت، ڤێجا ئه‌گه‌ر ژڤانێ خرابكارییا دووێ هات جاره‌كا دى ئه‌م دێ دوژمنێن هه‌وه ل سه‌ر هه‌وه زال كه‌ين؛ دا ئه‌و هه‌وه ڕه‌زيل بكه‌ن وهه‌وه بشكێنن، ڤێجا نيشانێن ڕه‌زيلییێ وشكاندنێ ل دێمێ هه‌وه دێ ئاشكه‌را بن، ودا ئه‌و ب سه‌ر هه‌وه دا بگرن و(به‌يتولمه‌قدسێ) خراب بكه‌ن، وه‌كى جارا ئێكێ وان ئه‌و خرابكرى، ودا هه‌ر تشته‌كێ بكه‌فته به‌ر ده‌ستێ وان ئه‌و خراب بكه‌ن.