سورة الإسرَاء · ئایەت ٩٧
وَمَن یَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن یُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِیَاۤءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡیࣰا وَبُكۡمࣰا وَصُمࣰّاۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَـٰهُمۡ سَعِیرࣰا ﴿٩٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وهه‌چییێ خودێ وى ب هيدايه‌ت بينت ئه‌و به‌رێ وى كه‌فته حه‌قییێ، وهه‌چییێ وى ئه‌و به‌رزه كر وشه‌رمزار كر ژبلی خودێ تو كه‌سه‌كێ بۆ وى نابينى به‌رێ وى بده‌ته هيدايه‌تێ، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ خودێ ڤان سه‌رداچوويان دێ ڕاكه‌ته‌ڤه، و ل سه‌ر ڕوییان كۆم كه‌ت، وئه‌و نه‌دبينن ونه‌دئاخڤن ونه‌گوهـ لێ دبن، ئاگرێ جه‌هنه‌ما شارياى جهێ لێ زڤڕينا وانه، هه‌ر جاره‌كا گوڕییا وێ كــزبـــوو، وئاگرێ وێ كــێـم بوو، ئه‌م ئاگره‌كێ دى يێ شارياى دێ ل وان زێده كه‌ين.