سورة الكَهف · ئایەت ١٠
إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡیَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَاۤ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةࣰ وَهَیِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدࣰا ﴿١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ وان گه‌نجێن خودان باوه‌ر ژ ترسێن هندێ دا كو ملله‌تێ وان وان دسه‌ردا ببه‌ن، و ل صه‌نه‌م په‌رێسییێ ڤه‌گه‌ڕينن خۆ ب شكه‌فتێ ڕا گه‌هاندى، وگۆتى: خودايێ مه تو دلۆڤانییه‌كێ ژ نك خۆ بده مه، كو مه پێ ڕابگرى، و ژ خرابییێ بپارێزى، وتو ڕێكا دورست يا كو مه دگه‌هينته وى كارێ تو حه‌ز ژێ دكه‌ى ل به‌ر مه ب ساناهى بێخه؛ دا ئه‌م ببينه ژ وان سه‌رڕاستێن ڕێ ل به‌ر خۆ به‌رزه نه‌كرى.