سورة الكَهف · ئایەت ١٧
۞ وَتَرَى ٱلشَّمۡسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَ ٰوَرُ عَن كَهۡفِهِمۡ ذَاتَ ٱلۡیَمِینِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقۡرِضُهُمۡ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمۡ فِی فَجۡوَةࣲ مِّنۡهُۚ ذَ ٰلِكَ مِنۡ ءَایَـٰتِ ٱللَّهِۗ مَن یَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن یُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِیࣰّا مُّرۡشِدࣰا ﴿١٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌ڤ چه‌نده كرى خودێ ئه‌و نڤاندن وپـاراســتــن. وتـــو -ئه‌ى بــيــنــه‌رێ وان- دێ بــيــنــى ده‌مــــێ ڕۆژ ژ ڕۆژهه‌لاتێ ده‌ردكه‌ڤت ل لايێ وان يێ ڕاستێ دده‌ت، وئه‌گه‌ر ئه‌و ئاڤابوو ل لايێ وان يێ چه‌پێ ئاڤا دبت، وئه‌و يێن ل جهه‌كێ به‌رفره‌هـ ژ شكه‌فتێ، ڤێجا گه‌رما ڕۆژێ كارى د وان ناكه‌ت وبا ژى ژ وان نائێته بڕين، ئه‌ڤا هـــه يــا مـــــه د گـــه‌ل ڤـــان گه‌نجان كرى ژ نيشانێن شيانا خودێ بوو. هه‌چییێ خودێ ته‌وفيقا وى بده‌ت وبه‌رێ وى بده‌ته هيدايه‌تێ ئه‌و ئه‌وه يێ به‌رێ وى بۆ حه‌قییێ هاتییه‌دان، وهه‌چییێ ئه‌و ته‌وفيقا وى بۆ وێ چه‌ندێ نه‌ده‌ت تو چو هاريكاران بۆ وى نابينى به‌رێ وى بده‌ته حه‌قییێ؛ چونكى ڕێنيشادان وبه‌رزه‌كرن ب ده‌ستێ خودێیه.