سورة الكَهف · ئایەت ٢٤

إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِیتَ وَقُلۡ عَسَىٰۤ أَن یَهۡدِیَنِ رَبِّی لِأَقۡرَبَ مِنۡ هَـٰذَا رَشَدࣰا ﴿٢٤﴾

تەفسیرا ساناهی

وه‌سا تێ نه‌بت كو تو وى كارى ب حه‌زكرنا خودێ ڤه‌ گرێده‌ى، وبێژى: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت. و ل ده‌مێ خۆ ژ بيرڤه‌كرنێ تو خودايێ خۆ ل بيرا خۆ بينه‌ وبێژه‌: ئه‌گه‌ر خودێ حه‌ز بكه‌ت، وهه‌ر جاره‌كا ته‌ ژ بيركر تو خودێ ل بيرا خۆ بينه‌ڤه‌، چونكى بيرئينانا خودێ ژبيركرنێ ناهێلت، وبێژه‌: به‌لكى خودايێ من به‌رێ من بده‌ته‌ هيدايه‌تێ وڕێكا نێزيكتر يا مرۆڤى دگه‌هينته‌ سه‌رڕاستییێ.