سورة الكَهف · ئایەت ٢٦
قُلِ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثُوا۟ۖ لَهُۥ غَیۡبُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَبۡصِرۡ بِهِۦ وَأَسۡمِعۡۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِیࣲّ وَلَا یُشۡرِكُ فِی حُكۡمِهِۦۤ أَحَدࣰا ﴿٢٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهگهر پسيارا دهمێ مانا وان د شكهفتێ ڤه ژ ته هاتهكرن، وته چو زانين پێ نهبت وخودێ بۆ ته نهگۆتبت، تو چو تشتان ژ نك خۆ نهبێژه، بهلێ تو بێژه: خودێ ب دهمێ مانا وان زاناتره، زانينا تشتێ نهبهرچاڤ ل عهسمانان وعهردى بۆ ویيه، تو ژ ديتن وگوهـ لێ بوونا وى يا كو دۆر ل ههر تشتهكى گرتى عهجێبگرتى ببه. ژبلی وى خهلكى چو سهركار نينن كارێ وان ب ڕێڤه ببهت، ووى د حوكم وشريعهت وقهدهرا خۆ دا چو ههڤپشك نينن.