سورة الكَهف · ئایەت ٣١
أُو۟لَـٰۤئِكَ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَـٰرُ یُحَلَّوۡنَ فِیهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبࣲ وَیَلۡبَسُونَ ثِیَابًا خُضۡرࣰا مِّن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَّكِءِینَ فِیهَا عَلَى ٱلۡأَرَاۤئِكِۚ نِعۡمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتۡ مُرۡتَفَقࣰا ﴿٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌وێن هه يێن باوه‌رى ئيناى هنده‌ك به‌حه‌شت بۆ وان هه‌نه ئه‌و هه‌ر وهه‌ر تێدا دمينن، ڕويبارێن ئاڤ شرين د بن خانى وجهێن وان دا دچن، بازنێن زێڕى ل به‌ر وان دئێنه‌كرن، وهنده‌ك جلكێن كه‌سك يێن ژ ئارميشێ ته‌نك وستوير هاتينه چێكرن ئه‌و ل به‌ر خۆ دكه‌ن، وئه‌و د وان به‌حه‌شتان دا پال دده‌نه سه‌ر وان ته‌ختێن په‌رده‌يێن جوان ب سه‌ردا هاتينه به‌ردان، خۆش جزايه جزايێ وان، وبه‌حه‌شت باش جهـ وواره بۆ وان.